Hoe kan je als HSP’er omgaan met teleurstellingen?

Hoe kan je als HSP’er omgaan met teleurstellingen?

2020 was om het zacht uit te drukken een zeer bijzonder jaar…. Naast dat velen onder ons angst hebben ervaren voor zichzelf of geliefden, werd het jaar ook gekenmerkt door veel teleurstellingen; Verjaardagen die niet gevierd werden, trouwfeesten die verplaatst werden, vakanties die geannuleerd werden, jobs die niet meer beschikbaar waren, etc. Helaas vrees ik dat zowel jij als ik deze lijst nog wat verder kunnen aanvullen… Maar hoe kan je nu als HSP’er omgaan met teleustellingen?

Als hoogsensitief persoon kan je namelijk nog meer dan niet-HSP’ers geraakt worden door teleurstellingen. Dit komt namelijk door de diepe prikkelverwerking die maakt dat je zowel positieve als negatieve gevoelens intenser ervaart. Zelf geloof ik echter dat je uit élke situatie iets kan leren, zowel de positieve als de negatieve. Daarnaast geloof ik ook dat je zelf kan kiezen HOE je met deze situatie omgaat.

via GIPHY

Mijn inspiratiebron

Deze gedachtegang heb ik geleerd van Tony Robbins, de beste en eveneens ook mijn favoriete life coach. Recent volgde ik een 4 daags event van Robbins waarin hij vertelde hoe je er zelf voor kiest welk gevoel je ervaart/in welke staat je je bevindt. Volgens Robbins zijn er twee staten: Een staat waarbij je vanuit je hart leeft en positieve emoties zoals liefde, dankbaarheid, passie, etc. ervaart. Of een staat waarbij leeft vanuit je hoofd, waarbij je boosheid, frustraties of piekeren kunt ervaren. De twee worden ook wel een beautiful state of suffering state genoemd.

Volgens Robbins duurt een emotie maar 90 seconden en kies je er vervolgens zelf voor om in deze emotie te blijven. Je kan je staat of je emotie meteen veranderen door je lichaamshouding, taal en/of focus aan te passen. Zo eenvoudig zou het zijn.

Tijdens de start van het event was ik achterdochtig… Zou het echt zo makkelijk zijn? Robbins liet de kans echter niet schieten om ons hier zodanig in te trainen, dat dit na het event bijna een automatisme was geworden. Ook de weken die erop volgden, probeerde ik zo goed mogelijk alle methodes van Robbins toe te passen. Ik merkte een enorm verschil: Ik piekerde beduidend minder, ik kon meteen stoppen met piekeren, ik voelde dat ik meer vanuit mijn hart leefde en barste van de energie!

Robbins zijn methode bleek écht te werken! Ik was benieuwd of ik dit ook zou kunnen toepassen in een negatieve situatie. Helaas kwam deze test wat sneller dan verwacht…

via GIPHY

De pauze

Sommigen onder jullie weten wellicht al dat ik vanaf augustus tem midden januari een pauze hebben moeten inlassen als coach. Dit was om medische redenen die ik nooit gedeeld heb… Tot vandaag.

De reden waarom ik dit niet wou delen, is omdat ik alles behalve medelijden wou oproepen of mezelf in the picture wou plaatsen. Vandaag geloof ik echter dat mijn ervaring en hoe ik ermee ben omgegaan, anderen kan helpen om met uitdagingen om te gaan. Dus waarom heb ik een pauze ingelast?

In januari 2019, heb ik op aanraden van de dokter gekozen om een genetische test uit te voeren. Dankzij deze test konden ze nagaan of ik dezelfde genetische fout had als mijn oma, tante en nicht, die allen borstkanker hebben gekregen. Aangezien mijn nicht jonger was dan 50 jaar, was er namelijk een aanwijzing dat dit om een genetische fout zou gaan….

In maart 2019 kreeg ik de uitslag… Ook ik had de genetische fout in mijn BRCA2 gen, wat ervoor zorgde dat ipv 10% kans, ik maar liefst 86% kans zou hebben op borstkanker. Ik had 2 opties: Of ik zou mij elke 6 maanden laten onderzoeken en hopen dat ze nooit iets zouden vinden of er snel bij zouden zijn… Of ik zou me preventief laten opereren. Na meerdere gesprekken te hebben gevoerd met verschillende experten heb ik gekozen voor de tweede optie. Ik zou mijn borsten preventief laten verwijderen en deze meteen reconstrueren met eigen weefsel van mijn rug. Dit zou gebeuren tijdens drie operaties, gepland in september 2020, november 2020 en mei 2021. Zo gezegd, zo gedaan…

D-Day…

Mijn chirurg is de meest aangename dokter die ik al ontmoet heb, bij wie ik me zeer veilig voelde en het verbaasde mij dus ook niet toen de eerste operatie in september helemaal geslaagd liep. Na enkele weken van revalidatie en mijn inzichten van Robbins, was ik nog meer dan eens klaar voor operatie nummer twee. Toen ik echter wakker werd na deze 2e operatie, was ik erg onrustig… Ik had zeer veel pijn en de morfine die ik toegediend kreeg, maakte deze onrust enkel intenser. Ik voelde dat er iets niet klopte. Op een bepaald moment begon ik te hyperventileren door de morfine en werd mijn vriend al meteen weggestuurd….

Op het moment dat mijn vriend de deur uitging, merkte de verpleging op dat er iets aan de hand was. Al snel werd de dokter opgeroepen en werd er een nieuwe spoedoperatie ingepland: Blijkbaar had ik een interne bloeding gekregen door de ontwikkeling van bloedklonters. Twintig minuten later lag ik opnieuw op de operatietafel voor een korte operatie die maar één uur zou duren. Aangezien ik echter al zoveel bloed verloren had, duurde de operatie uiteindelijk vier uur.

Toen ik wakker werd, was ik vooral heel blij dat de operatie gelukt was. De 13 uur van operatie waren dus niet voor niets geweest. Dat is tenminste wat we dachten…

Enkele uren na de operatie bleek namelijk dat mijn doorbloeding het niet deed en dat de operatie dus weer niet gelukt was. Ik kan je garanderen: Op dat moment had ik NIET het gevoel dat ik effectief mijn staat zomaar kon veranderen zoals Robbins zei. Ik had pijn, was teleurgesteld en vooral heel bang om nogmaals voor een 3e keer onder het mes te moeten gaan.

Uiteindelijk werd ik 3 dagen later opnieuw geopereerd, deze keer helaas niet meer met mijn eigen weefsel, maar met een prothese. Hetgeen ik zo had proberen te vermijden….

Kan je je staat werkelijk in élke situatie veranderen?

Ondanks dat ik een enorme fan ben van Robbins, heb ik uit eigen ervaring gemerkt dat wanneer je lichamelijk veel pijn ervaart, het niet zomaar mogelijk is om je staat op 1,2,3 te veranderen. In dergelijke situatie kan je namelijk ook niet zomaar je lichamelijke houding krachtig veranderen…

Daarnaast geloof ik dat wanneer je een emotioneel intense uitdaging ervaart, je ook ruimte moet maken voor deze emoties zodat deze niet geblokkeerd geraken in je lichaam.

Ik geloof dus wel dat je inderdaad je staat kan veranderen, maar dat je in bepaalde situaties enkele belangrijke stappen niet mag overslaan:

Op welke manier kan je dan wel omgaan met teleurstelling als HSP’er?

  • Creëer ruimte voor jouw gevoel
    Zoals ik reeds hierboven aanhaalde, is het belangrijk om ook je negatieve gevoelens een plaats te geven. Als hoogsensitief persoon kan je geneigd zijn om deze stap te vermijden, omdat je zowel positieve als negatieve gevoelens heel intens ervaart. Indien je echter geen ruimte maakt voor deze gevoelens, is het mogelijk dat er een emotionele blokkade ontstaat in je lichaam. Sla deze stap dus zeker niet over! Neem even de ruimte voor jezelf om na te gaan hoe je je voelt en dit ook toe te laten, ondanks dat dit heel intens kan zijn.
    Voorbeeld: Zo heb ik de eerste dag na mijn twee operaties bewust mijn internet van mijn GSM uitgezet, zodat ik even bij mezelf kon blijven. Zo kon ik gaan ervaren hoe IK me voelde. Ik was er nog niet klaar voor om dit te delen met anderen, aangezien ik zelf nog niet wist hoe ik me precies voelde.
  • Deel met geliefden hoe je je voelt
    Zodra je ruimte hebt gemaakt voor deze gevoelens, is het ook belangrijk dat je deze kan delen. Als hoogsensitief bestaat de kans dat je anderen niet wilt opzadelen met hoe jij je voelt; Je wilt anderen niet tot last zijn. Een belangrijk aspect van het het verwerken van emoties, is om dit te delen met mensen die je liefhebben.
    Voorbeeld: Zodra ik even had kunnen laten bezinken wat er gebeurd was en ruimte had gemaakt voor mijn gevoelens, was ik er klaar voor om dit te delen met anderen.
  • Focus je op dingen waar je dankbaar voor bent
    Als hoogsensitief persoon bestaat de uitdaging om een situatie niet te blijven overdenken. Zodra je ruimte hebt gemaakt voor je negatieve gevoelens en deze doorleefd en gedeeld hebt, is het tijd om terug van een suffering state naar een beautiful state te gaan. De eenvoudigste manier om dit te doen, is door je te focussen op dingen waar je dankbaar voor bent. Het is niet enkel belangrijk dat je hier aan denkt, maar dat je deze dankbaarheid ook echt voelt. Wat loopt er wel nog goed? Hoe had het nog erger kunnen lopen?
    Voorbeeld: Ik was zeer dankbaar voor alle steun die ik kreeg van mijn vriendinnen en familie. Daarnaast was ik ook zeer dankbaar voor de superlieve verpleging én last but not least, Netflix 🙃
  • Verwen jezelf
    Welke constructieve dingen kan je doen voor jezelf om het positieve gevoel van dankbaarheid te versterken? Wat kan je helpen om te ontspannen? Wat of wie kan je even aan het lachen krijgen? Leg de focus op het jezelf goed laten voelen. Schakel de hulp in van anderen van wie je weet dat ze jou een goed gevoel bezorgen.
    Voorbeeld: Ik ben leuke series beginnen kijken op Netflix die ik al een tijdje had opgeslagen. Daarnaast bekeek ik video’s van Tony Robbins, die mij altijd weet te motiveren. Opeens had ik ook zeer veel tijd om te lezen, één van mijn favoriete bezigheden.
  • Draag zorg voor je lichaam
    Wanneer je een uitdagende periode bent doorgegaan, heeft dit altijd een effect op je lichaam. Zo kan stress een enorme aanslag plegen op je lichaam… Je goed voelen start steeds met een gezond lichaam. Het is dus zeer belangrijk dat je je best doet om hier zorg voor te dragen. Er zijn verschillende manier waarop je dit kan doen; Beweeg voldoende, drink minstens 1,5 liter water per dag, verwen je lichaam met lekker fruit en groenten, slaap voldoende, etc. Gezonde geest in een gezond lichaam 🙃
    Voorbeeld: Door mijn opname in het ziekenhuis en de omstandigheden, ben ik maar liefst 7 kilo op 9 dagen afgevallen. Mijn voornaamste focus tijdens de eerste dagen was voor mijn lichaam te zorgen. Dit deed ik door voldoende en gezond te eten, veel water te drinken en te rusten. Om je mentaal krachtig te voelen, is het ook noodzakelijk dat je je lichamelijk krachtig voelt.

Dus….

Geloof ik er dus in dat je je staat zomaar kan veranderen zoals Robbins aangeeft? Ja, indien je eerst ook ruimte hebt gemaakt om bepaalde intense emoties een plaats te geven en te verwerken. Als HSP’er bestaat namelijk de kans dat indien je deze gevoelens niet toelaat, je terug gaat leven vanuit je hoofd en de situatie gaat overdenken. Je begint te piekeren en bevindt je dus weer heel snel in een suffering state. Door je gevoelens toe te laten, kan je sneller terug vanuit een beautiful state verder gaan.

Deze bovenstaande tips hebben mij alvast enorm geholpen om enerzijds ruimte te maken voor mijn teleurstelling en anderzijds ook snel terug over te stappen naar een beautiful state.

Op welke manier ga jij om met teleurstellingen? En welke van voorgaande tips zal jij toepassen bij een volgende teleurstelling?

Binnenkort lanceer ik een online opleiding om je te leren hoe je piekeren kan afleren. Indien je hier meer informatie over wilt ontvangen, kan je je nu plaatsen op de wachtlijst.

Wil je graag individueel ondersteuning in dit proces? Dan kan je mij steeds contacteren voor een kennismakingsgesprek.

Veel liefs,

Laura