Mijn verhaal

Mijn naam is Laura Antonacci, ik ben klinisch psycholoog, loopbaancoach en yoga teacher (yin & vinyasa). Ik help hoogsensitieve personen bij het vinden van rust in hoofd én lichaam, het loslaten van wat je niet (meer) dient en ontdekken van wat JIJ wilt. De reden waarom ik dit doe is eigenlijk heel eenvoudig: omdat ik zelf zeer goed weet hoe het is als hoogsensitief persoon om niet te weten wat je zélf wil en wie je zelf bent.

Al van kleins af aan, heb ik me altijd anders gevoeld. Om de één of andere reden had ik het gevoel dat mijn leeftijdsgenoten mij niet begrepen. Het leek of we een andere taal spraken.  Hoewel ik veel vrienden en vriendinnen had, voelde ik me zelden op mijn plek. Daarentegen genoot ik ervan om tijd door te brengen met mijn muziek, dagboek, boeken én gedachten. Oh ja hoor, want nadenken was een fulltime bezigheid voor mij.

Naarmate ik ouder werd, begon ik me steeds meer te vergelijken met anderen. Ik kan je garanderen dat dit dé basis is om je niet goed te voelen in je vel. Doordat ik me niet goed in mijn vel voelde, ging ik onbewust op zoek naar bevestiging van anderen. Deze nood aan bevestiging leidde er bijvoorbeeld ook toe dat ik in relaties terecht kwam waarbij ik me steeds aanpaste aan de ander. Zolang ze mij maar leuk zouden vinden zoals ik me voordeed, was het oké voor mij. Het enige probleem was: ik was niet mezelf, maar wie was ik dan wel? 

Het heeft geduurd tot ik 25 was vooraleer ik ontdekte dat ik hoogsensitief was. Ik stond op dat moment aan de rand van een burn-out. Ik dacht echter dat het aan mij lag dat ik leegliep: misschien beeldde ik het mij wel in, moest ik niet zo flauw doen en gewoon even doorbijten?
Dit lukte me wonderwel voor een aantal maanden. Tot mijn vader plots een herseninfarct kreeg en mijn toenmalige werkgever mij niet eens een halve dag vrij wilde geven om met hem naar het ziekenhuis te gaan. Toen mijn manager me droogweg vertelde dat niet enkel mijn familie maar ook mijn objectieven belangrijk waren, besefte ik plots dat mijn werkomgeving niet de juiste plek was voor mij.

Ik besloot zelf naar de dokter te gaan om even wat afstand te kunnen creëren van mijn werk. De huisarts besloot dat ik rust nodig had en schreef me een maand thuis. Ik voelde echter diep vanbinnen dat dit niet was wat ik nodig had. Ik wilde weten wat er met mij aan de hand was en hoe ik verandering kon brengen. In plaats van een maand besloot ik één week thuis te blijven, voldoende tijd om te starten met een nieuw onderzoek! 

Ik ontdekte een link tussen burn-out en hoogsensitiviteit en begon te lezen in het boek ‘Leven met hooggevoeligheid’ van Susan Marletta Hart. En daar was het dan. Dé (h)erkenning waarnaar ik op zoek was. Er waren nog andere mensen die zich net zoals mij zich anders voelden.. Wel 15 tot 20% van de bevolking.

Nu ik wist wat er aan de hand was, moest ik een beslissing nemen over hoe ik het verder wilde aanpakken. Na één week ging ik terug naar mijn job en diende ik mijn ontslag in. Ik besefte namelijk dat werk niet zo belangrijk is als ik dacht dat het was. Mijn familie, mijn gezondheid, mijn geluk… Dat zou vanaf nu mijn prioriteit worden!

Mijn werkgever wilde mijn ontslag niet aanvaarden en bood aan dat ik zelf een functie mocht kiezen. Om deze reden creëerde ik een nieuwe functie. Een functie waarbij de focus werd gelegd op het welzijn en de ontwikkeling van de medewerkers. Daarnaast paste ik mijn voorwaarden aan: Ik zou minstens éénmaal per week mogen thuiswerken en maximum 10 uur per dag werken (waarvan ik later uiteraard besefte dat dit nog steeds teveel was. :)).

Ze gingen akkoord. Ondanks dat ik een aantal maanden mijn zelf gecreëerde job kon uitvoeren, merkte ik dat de cultuur en waarden van het bedrijf ongewijzigd bleven. Eén functie zou hier niets aan veranderen. Ik besloot dan ook om het bedrijf voorgoed te verlaten.

Ondertussen focuste ik mij op mijn persoonlijke ontwikkeling: Ik ging op zoek naar mijn waarden en visie. Ik ontdekte hoe IK in het leven wilde staan en hoe ik oprecht gelukkig kon zijn. Een van de eerste oefeningen die ik voor mezelf heb gedaan, was het maken van een lijstje van activiteiten die ik altijd al eens graag zou willen doen. Yoga stond bovenaan op het lijstje. Het was door stap voor stap keuzes te gaan maken waar IK me goed bij voelde, dat ik mezelf ook sterker begon te voelen.

Ondanks dat ik geen label wou plakken, heeft mijn inzicht en herkenning in hoogsensitiviteit ervoor gezorgd dat ik mezelf beter begreep. Op de één of andere manier vielen de puzzelstukjes in elkaar. Net zoals vele anderen, durfde ik in het begin niet te zeggen dat ik hoogsensitief was. Dit klonk negatief en vooral zo zweverig.

Stap voor stap lukte het mij om mezelf volledig te accepteren zoals ik was, zowel de goede als minder goede eigenschappen. Meer zelfs: Ik begon mezelf leuk te vinden! De bevestiging die ik steeds bij anderen probeerde te zoeken, werd opeens niet meer zo belangrijk. Vergelijken was niet meer nodig. Mijn zelfliefde en zelfvertrouwen groeiden langzaamaan…

Vandaag de dag kan ik goed omgaan met mijn hoogsensitiviteit en ben ik ervan bewust hoe dit juist één van mijn talenten is. Ik zie het als een mooie en positieve eigenschap. Het voelt dan ook als mijn missie om andere hoogsensitieve personen hierin te begeleiden.

Ik geloof oprecht dat alles gebeurt om een reden. Mijn ervaringen hebben ervoor gezorgd dat ik andere personen in een gelijkaardige situaties kan helpen. Ik herken waar ze het moeilijk mee hebben en kan hen tips geven vanuit mijn studies en eigen ervaring.

Ik ben niet de persoon die je tot in de detail gaat vertellen wat hoogsensitiviteit precies inhoudt. Wel ga ik je kunnen vertellen wat maakt dat je dit kenmerk als iets negatiefs ervaart en hoe je dit kunt ombuigen naar iets positiefs. Daarnaast help ik je met te ontdekken wat JIJ wil, zowel privé als op werkgebied, en hier vervolgens stappen in te nemen. Ik doe dit onder andere aan de hand van individuele begeleiding. 

Om op de hoogte te blijven van alle nieuwigheden op de website en in de agenda, raad ik je aan om mijn Instagram pagina te volgen of je in te schrijven op de inspiratiebrief.

Veel liefs,

Laura